Een syndroom van de Vitebskij prospect 

 

Een syndroom van de Vitebskij prospect

Overvalt mij

Op weg naar mijn huis.

 

Op bezoek bij de Nevskij prospect

Krijg ik Nevskijprospektkoorts.

 

Als een lichaamsloze geest

Zo dwaal ik door de nacht

En hoor muziek van het Wiener Wald.

De muziek past zich aan

Aan het ritme van mijn passen.

 

Ach, wat een verdriet en wat een genade is het,

Dat mijn hart niet van pluche is

Het wordt nooit speelgoed,

Voor jou noch voor iemand anders.

 

 

 

 

Home